Σύγχρονη αντιμετώπιση των παθήσεων των καρδιακών βαλβίδων (Διακαθετηριακή Αντικατάσταση Αορτικής Βαλβίδας, TAVR)

Σύγχρονη αντιμετώπιση των παθήσεων των καρδιακών βαλβίδων (Διακαθετηριακή Αντικατάσταση Αορτικής Βαλβίδας, TAVR)

Σύγχρονη αντιμετώπιση των παθήσεων των καρδιακών βαλβίδων (Διακαθετηριακή Αντικατάσταση Αορτικής Βαλβίδας, TAVR)

Η σύγχρονη αντιμετώπιση των βαλβιδοπαθειών είναι ένα θέμα που προβληματίζει σε μεγάλο βαθμό τόσο γιατρούς όσο και ασθενείς.
Οι νέες εξελιγμένες μέθοδοι που συστήνονται, αποτελούν πρόκληση για τον ιατρικό χώρο. Το ερώτημα που γεννάται είναι: Πόσο ασφαλείς είναι αυτές οι σύγχρονες μέθοδοι αντιμετώπισης  και σε ποιους  ασθενείς  απευθύνονται.
Σε έναν κόσμο συμφερόντων και μάρκετινγκ  δύσκολα  διακρίνεται η πραγματικότητα        για την λήψη σωστών αποφάσεων.

Στένωση της αορτικής βαλβίδας

Η στένωση της αορτικής βαλβίδας αποτελεί την πιο συχνή βαλβιδοπάθεια και εμφανίζεται σε ανθρώπους άνω των 70 ετών.
Η στένωση προκύπτει από την εκφύλιση και ασβεστοποίηση των φύλλων της βαλβίδας. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να περιορίζεται η ροή του αίματος από την καρδιά προς το υπόλοιπο σώμα.
Μόλις οι ασθενείς παρουσιάσουν συμπτώματα, θα πρέπει να ληφθεί άμεσα απόφαση για την αντικατάσταση της βαλβίδας. Κατά μέσο όρο, μόνο το 50% των ανθρώπων που δε θα προχωρήσουν σε αντικατάσταση, θα επιβιώσει για δύο χρόνια.
Η διάγνωση της πάθησης πραγματοποιείται  με την βοήθεια υπερηχοκαρδιογραφήματος, το οποίο απεικονίζει τη βαλβίδα και μας πληροφορεί για την εξέλιξη της νόσου.

Η κλασική μέθοδος αντικατάστασης ή επιδιόρθωσης της αορτικής βαλβίδας πραγματοποιείται με την χειρουργική  επέμβαση ανοιχτής καρδιάς.
Στην επέμβαση αυτή, το στέρνο ανοίγεται με πλήρη ή μικρή  τομή,  γίνεται παύση της λειτουργίας της καρδιάς, η οποία υποστηρίζεται από το μηχανικό κύκλωμα εξωσωματικής κυκλοφορίας.

 

TAVR - Σύγχρονη μέθοδος αντιμετώπισης για τη στένωση της αορτικής βαλβίδας

Η εναλλακτική και σύγχρονη μέθοδος για την αντιμετώπιση της στένωσης της αορτικής βαλβίδας είναι η Διακαθετηριακή, γνωστή και ως TAVR (Transcatheter Aortic Valve Replacement).

Η ΤAVR, ή αλλιώς TAVI, συνιστά μία ελάχιστα επεμβατική μέθοδο.

Η καινούργια βαλβίδα αφού πρώτα συμπτυχθεί και φορτωθεί σε ειδικό καθετήρα, με την βοήθεια οδηγού σύρματος καθοδηγείται μέχρι την καρδιά και εκπτύσσεται μέσα στην πάσχουσα  βαλβίδα ενώ η καρδιά εξακολουθεί να λειτουργεί . Η προσπέλαση γίνεται από το πόδι, στη βουβωνική περιοχή, με παρακέντηση κατόπιν τοπικής αναισθησίας και ήπιας καταστολής ενώ  ο ειδικός  καθετήρας εισέρχεται στην μηριαία αρτηρία. Σε αντίθεση με την κλασική χειρουργική επέμβαση, με τη μέθοδο αυτή, η ασβεστωμένη βαλβίδα του οργανισμού δεν αφαιρείται.


Ο σχεδιασμός της TAVR απαιτεί μια σειρά εξετάσεων , όπως καρδιακό καθετηριασμό, αξονική τομογραφία και  απεικονιστικό έλεγχο των αρτηριών του σώματος.

Σύγχρονη μέθοδος αντιμετώπισης Στένωσης Αορτικής Βαλβίδας TAVR - Πλεονεκτήματα

Το TAVR, σε σχέση με τη χειρουργική επέμβαση ανοικτής καρδιάς, παρουσιάζει μια σειρά πλεονεκτημάτων όπως:

  • Ελάχιστα επεμβατική μέθοδος
  • Μικρότερη παραμονή στο νοσοκομείο
  • Ταχύτερη ανάνηψη
  • Λιγότερος πόνος
  • Δεν απαιτείται στερνοτομή
  • Δεν γίνεται χρήση εξωσωματικής κυκλοφορίας (κάποιες φορές σχετίζεται με βλαβερές συνέπειες σε διάφορες λειτουργίες του οργανισμού)

Σε ποιες περιπτώσεις έχει εφαρμογή η μέθοδος TAVR

Το είδος της επέμβασης, στην οποία θα υποβληθεί ο ασθενής καθορίζεται από διάφορους παράγοντες.

Η κατάσταση του ασθενούς, καθώς και η εμπειρία του γιατρού, είναι κρίσιμης σημασίας για τον σχεδιασμό της θεραπευτικής μεθόδου.

Η πρώτη TAVR πραγματοποιήθηκε από τον  Cribier στη Γαλλία το 2002.

Αρχικά, η μέθοδος αυτή εφαρμόστηκε σε ασθενείς με υπερβολικά υψηλό κίνδυνο για κλασική χειρουργική αντικατάσταση. Τα θετικά αποτελέσματα της TAVR,  έχουν επεκτείνει τη μέθοδο αυτή και σε νέες ομάδες ασθενών.
Ο αριθμός των επεμβάσεων μέσω αυτής της νέας μεθόδου προβλέπεται να αυξηθεί θεαματικά μέχρι το έτος 2025.

Το 50% των ασθενών θεωρείται ανεγχείρητο με τον κλασικό τρόπο λόγω άλλης υποκείμενης νοσογόνου κατάστασης ή λόγω αρκετά προχωρημένης ηλικίας.

Χαρακτηριστικές περιπτώσεις όπου οι ασθενείς δε μπορούν να υποβληθούν σε επέμβαση ανοιχτής καρδιάς είναι:

  • Σοβαρή Πνευμονοπάθεια
  • Σοβαρή Νεφροπάθεια
  • Ακτινοθεραπεία που έγινε στο παρελθόν
  • Κάποια κακοήθεια
  • Σοβαρή γενικευμένη αδυναμία

 

Πότε δεν εφαρμόζεται η μέθοδος TAVR

Υπάρχουν περιπτώσεις όπου η μέθοδος TAVR δεν έχει ένδειξη. Πολλοί ασθενείς με στένωση αορτικής βαλβίδας έχουν ταυτόχρονα στενώσεις στις στεφανιαίες αρτηρίες και χρειάζονται αορτοστεφανιαία παράκαμψη (το γνωστό μπαιπάς), ή πάσχουν και άλλες βαλβίδες που πρέπει να επιδιορθωθούν ταυτόχρονα,  όπως η μιτροειδής και η τριγλώχινα. Επίσης, μπορεί να συνυπάρχει ανεύρυσμα αορτής που πρέπει να αντιμετωπισθεί. Κάποιες ανατομικές παραλλαγές  στην καρδιά καθιστούν την μέθοδο αυτή επικίνδυνη. Τέλος, αν συνυπάρχει λοίμωξη στην στενωμένη αορτική βαλβίδα ή ενδοκαρδίτιδα, η  TAVR αντεδείκνυται.

Το ρίσκο της μεθόδου TAVR

Καθώς οι ενδείξεις επεκτείνονται σε νεότερους ασθενείς, η αξιολόγηση της  μακροχρόνιας ανθεκτικότητας της βαλβίδας είναι κρίσιμη.

Ειδικές επιστημονικές επιτροπές  σε Ευρώπη και Ηνωμένες Πολιτείες προειδοποιούν ότι ακόμη υπάρχουν αρκετές αβεβαιότητες.

Οι κυριότεροι παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη για το μέγεθος του ρίσκου στην εφαρμογή της τεχνικής TAVR είναι:

·        Η ανθεκτικότητα

·        Οι παραβαλβιδικές διαφυγές

·        Τα εγκεφαλικά επεισόδια

·        Οι δυσκολίες στην προσβασιμότητα στα στεφανιαία αγγεία σε πιθανές μελλοντικές αγγειοπλαστικές

 

Έτσι, η εφαρμογή της μεθόδου TAVR δεν πρέπει να επιλέγεται σε όλους τους ασθενείς με αορτική στένωση έως ότου έρθουν αξιόπιστα μακροπρόθεσμα αποτελέσματα,

ιδιαίτερα στις περιπτώσεις νεότερων ασθενών χαμηλού κινδύνου για χειρουργική αντικατάσταση.

Υπάρχουν πολλοί ασθενείς ηλικίας 65 έως 75 ετών που έχουν αντιμετωπισθεί με τη μέθοδο TAVR. Ωστόσο, δεν είμαστε σε θέση να  γνωρίζουμε πώς οι βαλβίδες αυτές θα συμπεριφερθούν και θα  λειτουργήσουν σε αυτούς τους ανθρώπους.

Δύο νέες μελέτες ωστόσο, που πρόσφατα ανακοινώθηκαν, καταδεικνύουν πώς η TAVR είναι  εξίσου  ασφαλής και αποτελεσματική συγκρινόμενη με την κλασική χειρουργική αντικατάσταση σε νεώτερους και υγιέστερους ασθενείς. Αυτό πρακτικά οδηγεί  χιλιάδες νέους ασθενείς να αντιμετωπισθούν με τη νέα μέθοδο και πιθανόν να αλλάξει θεαματικά στην καθημερινή κλινική πράξη  το πρότυπο φροντίδας  για αυτήν τη νόσο. Ωστόσο, τα χρόνια παρακολούθησης των ασθενών σε αυτές τις μελέτες είναι λίγα και τα συμπεράσματα αυτά δεν είναι καθοριστικά ώστε να αλλάξουμε ριζικά την πολιτική μας στην αντιμετώπιση αυτής της πάθησης.

Είναι σαφές ότι η βιομηχανία θέλει να πουλήσει τα προϊόντα της και η ενημέρωση – διαφήμιση δίνεται με πολλαπλούς τρόπους.

Φυσικά, μια μικρή τομή ή καθόλου τομή  πουλάει’ περισσότερο από την εγχείρηση ανοικτής καρδιάς.

Ο καθένας θέλει λιγότερο πόνο και ταχύτερη ανάνηψη, όμως συγχρόνως θέλει και το καλύτερο και μακράς διάρκειας αποτέλεσμα.

Συνεπώς, το βασικό ερώτημα που εγείρεται είναι: Τι είναι πιο σημαντικό; Η τομή στο στήθος ή το  σίγουρο καλό αποτέλεσμα;

Καθορισμός για την εφαρμογή της μεθόδου TAVR

Η απόφαση για το ποιός ασθενής θα αντιμετωπισθεί με ΤAVR λαμβάνεται από την «Ομάδα Καρδιάς». Kαθοριστικό ρόλο παίζουν ο επεμβατικός καρδιολόγος και ο έμπειρος καρδιοχειρουργός.

 

Ο Δρ. Νικόλαος Μπουμπούλης προσεγγίζει αυτή τη νέα τεχνολογία, όπως κάθε νέα τεχνολογία, με προσοχή και συνεχή μελέτη των αποτελεσμάτων.

Έπειτα από πολυετή εκπαίδευση σε εξειδικευμένα κέντρα του εξωτερικού, ο Δρ. Μπουμπούλης εφαρμόζει τη μέθοδο TAVR λαμβάνοντας υπόψη:

·        Την ηλικία

·        Το ιατρικό ιστορικό

·        Τον τύπο και τη σοβαρότητα της  βαλβιδοπάθειας

·        Τη γενική κατάσταση της υγείας του ασθενούς

Η επέμβαση αυτή εκτελείται με μεγαλύτερη ακρίβεια και ασφάλεια στο ειδικό, υβριδικό χειρουργείο του νοσοκομείου ΥΓΕΙΑ.

Αναμένοντας με πολύ ενδιαφέρον τα μακροπρόθεσμα (τουλάχιστον 10ετίας) δεδομένα. Η ηλικία άνω των 80 ετών φαίνεται να αποτελεί την σημαντικότερη ένδειξη για την επιλογή της μεθόδου TAVR έναντι της συμβατικής χειρουργικής επέμβασης εάν δεν συνυπάρχουν άλλα σοβαρά νοσήματα.

Άλλες περιπτώσεις βαλβιδοπαθειών όπου εφαρμόζεται η Διακαθετηριακή  μέθοδος αντιμετώπισης

Η εμπειρία  από την διακαθετηριακή  εμφύτευση – TAVR των αορτικών βαλβίδων επέκτεινε την μέθοδο  πρωτοποριακά και σε άλλες καρδιακές βαλβίδες όπως στην μιτροειδή και τη τριγλώχινα.  Επίσης, η διακαθετηριακή αντικατάσταση διευκολύνει την τοποθέτηση νέων βαλβίδων μέσα σε παλιές δυσλειτουργούσες βιοπροσθετικές  βαλβίδες ( από ζωικό ιστό)που είχαν εμφυτευθεί στο παρελθόν . Αυτό ουσιαστικά αλλάζει τα κριτήρια επιλογής του τύπου βαλβίδας που αντικαθίσταται αρχικά. Έτσι, προτιμώνται οι βιοπροσθετικές  αντί των μηχανικών (από πυρολυτικό άνθρακα και τιτάνιο). Με αυτόν τον τρόπο αποφεύγεται η λήψη αντιπηκτικών φαρμάκων με όλους τους κινδύνους που τα συνοδεύουν.

Παρακολουθήστε το σχετικό βίντεο με την ομιλία του Δρ. Νικολάου Μπουμπούλη. 
 

ΚΑΛΕΣΤΕ ΜΑΣ
ΚΛΕΙΣΤΕ ΡΑΝΤΕΒΟΥ